Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5276 E. 2025/1922 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/598 E., 2023/260 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız ve makul süreyi aşan tutukluluk nedeniyle 750.000,00 TL maddi, 750.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kanuna aykırı ve azami süreyi aşan tutukluluk sebebiyle tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/34 E., 2021/296 K. sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan 14.11.2016 tarihinde tutuklandığı ve bu suçtan tutuklama müzekkeresinin infaz gördüğü, yapılan yargılama sonunda davacının 13.06.2019 tarihinde mahkumiyetine ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince 03.03.2020 tarihinde kararın bozulmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, 02.11.2021 tarihinde davacının mahkumiyetine karar verildiği, 02.10.2024 tarihinde kararın kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacı hakkında verilen tutukluluk halinin devamına ilişkin kararların makul olduğu, davacının tutukluluk halinin 5271 sayılı CMK'nın 102/2. maddesi gereğince 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına girmesi sebebiyle ilk tutuklanma itibaren henüz uzatma süresinin 5 yılı ve uzatma süresiyle beraber Ağır Ceza Mahkemeleri için öngörülen 7 yıllık süreyi geçmediği, ayrıca kanun yolu incelemesinde bozma ilamına kadar geçen sürenin de uzun tutukluluk süresinden sayılamayacağı, tutukluluğa dayanak suçlardan davacı hakkında verilmiş ve kesinleşmiş bir beraat kararı da bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.