Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/450 E. 2025/2747 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1753 E., 2022/1896 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile CMK' nun 280/1-a maddesi delaletiyle CMK.nın 303/1-(a) gereğince sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun oluştuğuna sanığın cezalandırılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın I. Derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmaz üzerinde izinsiz fiziki ve inşai müdahale yaptırdığı kabul edilerek mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Somut olayda, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporları ile ilk derecenin kabulü ışığında; sanık tarafından I. derece arkeolojik sit alanı ilan edilen taşınmaz üzerinde 22.50 m² ve 52.00 m² alana temelsiz ahşap ve metal malzemeler ile yaptığı barakanın fiziki ve inşai müdahale niteliğinde bulunması karşın müdahalenin gerek yapım aşamasında gerek sökülmesi sonrasında zeminin doğal yapısında bir değişikliğe sebebiyet verilmediği ve zeminde bir bozulma meydana getirilmediğinin tespiti ile davaya konu tüm izinsiz müdahalelerin kaldırılmış olmasına göre sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar vermesi, hukuka aykırı, istinaf itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca sanık ... hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın üzerine atılı suç yönünden manevi unsur yokluğu nedeniyle unsurları oluşmadığından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığın, yüklenen suç nedeniyle manevi unsur yokluğu gerekçesi ile beraatine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.