Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4152 E. 2025/3049 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1299 E. 2023/1181 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜMLER : Sanık ... Çitfci açısından; istinaf başvurusunun esastan reddi Sanık ... açısından; mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret- bozma İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2020 tarih, 2018/7 Esas, 2020/130 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 53. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. Hükmün sanıklar tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 06.03.2023 tarih, 2020/1299 Esas, 2023/1181 Karar sayılı kararı ile sanık ... açısından mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ... açısından ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.04.2023 tarih, 2023/39326 nolu ret ve bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'in cezalandırılması gerektiğine, her iki sanık açısından alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden; İlk derece mahkemesince yapılan yargılamaya, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, belgelere ve gerekçe içeriğine, soruşturma ve kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, kararda usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunanın istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü yönünden; her ne kadar soruşturma aşamasında sanık ... ... beyanında, kiracısı olduğu dükkanın önündeki alüminyum çerçevenin yerinden çıkarak düşmesi üzerine dükkan sahibi olan sanık ...'ya bilgi verdiğini ifade etmiş, sanık ... de soruşturma aşamasındaki beyanında; İzmir ilinde bulunduğu tarihlerde kiracısı olan sanık ...'in kendisini arayarak dükkan önündeki çerçeve düştüğü için yeniden taktıracağını söylediğini ifade etmiş ise de; sanıkların yargılama aşamasındaki birbirleri ile uyumlu ve tutarlı olan ifadelerine göre, dükkan sahibi olan sanık ...'in, dükkan dış cephesi üzerindeki tadilattan bilgisinin olmadığı gözetilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR 1-Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Açısından; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. Maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2-Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Talebi Açısından; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.05.2023 tarihli, 2022/7-315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin maddi olayın gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü değiştirmemesi, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gitmemesi, İlk Derece Mahkemesinin dosyada mevcut delilleri takdir etmek suretiyle ulaştığı sonucu isabetli bulmayarak aynı delilleri yeniden değerlendirip suçun unsuru bakımından farklı bir sonuca ulaşması, 7035 sayılı Kanun'un gerekçesinde de belirtildiği üzere değişiklikle amaçlanan hususlardan birinin Bölge Adliye Mahkemelerinin daha etkin ve verimli bir şekilde çalışmalarının sağlanması olması hususları birlikte gözetildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyetine hükmedilen ve eylemi sabit görülen sanığın, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut bir delil bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verebileceğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.