Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4008 E. 2025/1398 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2922 E., 2023/77 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna, davacı hakkında verilen beraat kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2020/9926 Esas, 2021/14514 Karar sayılı ve 29.09.2021 tarihli kararı ile onandığına ve kesinleştiğine, maddi ve manevi tazminat davasının süresi içersinde açıldığına ve yasal koşullarının bulunduğuna, davacının haksız bir şekilde tutuklanarak 456 gün gibi uzunca bir süre haksız olarak hürriyetinden yoksun bırakıldığına, tutuklandığı dönemde nakliye işiyle uğraşmakta olup tutuklu kaldığı süre boyunca ekonomik olarak kazanç kaybına uğradığına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sakarya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/101 Esas, 2014/358 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan 17.01.2007 tarihinde tutuklandığı, 17.01.2007-16.04.2008 tarihleri arasında 455 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan beraat kararı verildiği, diğer suçlar yönünden Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/56 Esas, 2020/75 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hapis cezasına hükmedildiği, ancak zamanaşımı nedeniyle Yargıtay'ca düşme kararı verildiği, tefecilik suçu yönünden beraat hükmü kurulduğu, 5271 sayılı CMK'nun 144/1-c maddesinde genel veya özel af, şikâyetten vazgeçme, uzlaşma gibi nedenlerle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya davanın düşmesine karar verilen veya kamu davası geçici olarak durdurulan veya kamu davası ertelenen veya düşürülen kişilerin tazminat isteyemeyeceğinin belirtildiği, CMK 141/1 maddesi gereğince tazminat talebinde bulunulabilecek hallerin sınırlı olarak belirtildiği ve kanunda öngörülen tazminat verilmesi koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından davacının maddi-manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak suçundan tutuklandığı, davacı hakkında bu suçtan dolayı beraat kararı verildiği, verilen beraat kararının 05.02.2015 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise CMK'nun 142/1 maddesinde belirtilen 1 yıllık süre geçtikten sonra açıldığı ve davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonucu itibari ile esasa etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.