Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/555 E. 2025/4867 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1506 E., 2020/1029 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 13.06.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının disiplin soruşturması kapsamında alınan kısıtlılık kararının tebliğ edilmediği, kısıtlılık kararına yapılan itirazın sonuçlandırılmadığı ve disiplin dosyasında bulunan bilgi ve belgelerin tarafına verilmediğiden adil yargılanma hakkının ve başvuru yollarına müracaat hakkının engellenmesi nedeniyle 350.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faiz talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; kararın hukuka ve adalete aykırı olduğunu, adil yargılanma hakkı kapsamında gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini, davaya etkili katılmasının engellendiğini, sonuca kesin etki yapacak taleplerinin değerlendirilmediğini, adil yargılama hakkı kapsamında olumsuz yönde ayrımcılık yapıldığını, hakkında verilen kısıtlama kararının tebliğ edilmediğini, kısıtlama kararına itiraz edilmesine rağmen itirazın değerlendirilmediğini, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu, davanın kabulü gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Hakimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulu Başmüfettişliği tarafından davacı hakkında disiplin soruşturması kapsamında 5271 sayılı kanunun 153 maddesi gereğince soruşturma dosyasını inceleme ve örnek alma yetkilerinin kısıtlanması talebi üzerine Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.03.2017 tarih 2017/1800 Değişik İş sayılı kararı ile kısıtlama kararı verildiği, 5271 sayılı CMK’nın ‘Kararların Açıklanması ve Tebliği’ başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasına göre; ‘Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek olan hakim veya mahkeme kararları hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.’ şeklindeki düzenleme karşısında davacının kısıtlama kararına karşı itirazına ilişkin kararın kesin nitelikte bir karar olduğu, aleyhine kanun yoluna başvurulamayacağı, bu nedenle iş bu kararın kendisine tebliğ edilmemiş olması nedeniyle CMK.’nın 141. ve devamı maddelerinde düzenlenen tazminat şartlarının oluşmayacağı değerlendirilerek davacı tarafından ikame edilen manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunununda koruma tedbirleri nedeniyle tazminat başlığı altında 141 ila 144. maddeleri arasında düzenleme yapıldığı, tazminat istemine ilişkin CMK'nın 141. maddesinde suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği belirtilerek tazminat istenebilecek hallerin tahdidi şekilde sıralandığı dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde; davacının talep konusu olan “disiplin soruşturması kapsamında alınan kısıtlılık kararı nedeniyle hakkında yürütülen idari soruşturmaya etkili şekilde katılmasının engellenmesi” iddiasında öne sürdüğü 5271 sayılı kanun 153/2 maddesi gereğince talep edilen kısıtlılık kararının 5271 sayılı Kanun'un 141. ve devamı maddelerinde tahdidi olarak sayılmış bulunan koruma tedbirlerinden olmadığı anlaşıldığından, davanın reddedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.