Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3429 E. 2025/1293 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1016 E., 2022/1121 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 100.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının aracına ilişkin yasal şartları oluşmadığı halde yapılmış bir el koyma bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; CMK'nın 128/4 maddesi uyarınca davacıya ait araca trafik siciline şerh verilmek suretiyle el koyma kararı verilmesi gerekirken fiili el konulmasının ve aracın teslimi için kasko değerinin teminat olarak istenilip, bedelin karşılanamamış olması dolayısıyla davacıya kusur atfedilemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/25 Esas – 2014/69 Karar sayılı ceza dosyasında, davacıya ait 72 AP 357 plakalı araçta gümrük kaçağı eşyaların ele geçirilmesi üzerine 10.10.2005 tarihinde bahse konu araca ilişkin trafik siciline şerh verilmek suretiyle el koyma kararı verildiği, davacının aracın iadesini talep etmesi üzerine Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2005 tarihli 2005/357 D.iş sayılı kararı ile aracın kasko değerinin yarısının teminat olarak yatırılması halinde araçta kaçak eşya taşınmasına ilişkin gizli ve özel tertibatın sökülmesinden sonra davacıya iadesine karar verildiği, ayrıca davacı hakkında 4926 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonunda 603.019 TL adli para cezası ve el konulan aracın karar kesinleşinceye kadar trafik siciline şerh verilmek suretiyle yediemin olarak sahibine iadesine karar verildiği, buna ilişkin olarak 09.10.2008 tarihinde Gümrük Muhafaza Müdürlüğüne aracın iadesine yönelik müzekkere yazıldığı, hükmün temyizde bozulması üzerine davacı hakkında yeniden para cezasına ve aracın müsaderesine yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın da temyiz edilmesi ile anılan mahkemenin 2017/771 Esas ve 2018/200 Karar sayılı ilamı ile aracın müsaderesine yer olmadığına karar verilip, hükmün 24.12.2020 tarihinde kesinleştiği, davacıya ait bahse konu araca ilişkin tüm aşamalarda 6 kez mahkeme kararı ile davacıya iadesi yönünde karar verildiği ancak davacının almaya gitmediği, aracın iadesine ilişkin 01.04.2008 tarihli duruşmada karar verildiği, aracın satışının ise Gümrük Muhafaza Müdürlüğü tarafından 28.04.2008 tarihinde yapıldığı, bu suretle aracın iadesine ilişkin karar verilmesinden sonra da davacının teminat bedelini yatırmaması dolayısıyla teslim edilemediği, davacının aracına şartları oluşmadığı halde yapılmış bir el koyma bulunmadığı, aracın idare tarafından muhafaza edildiği ve teminat karşılığı iadesine karar verilmesine rağmen davacı tarafından teslim alınmadığı gerekçesiyle CMK'nın 141/1-j maddesi kapsamında yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında eleştirilen husus dışında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.