Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/23 E. 2025/3367 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2348 E. 2022/2206 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Sanık ... hakkında; mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine ; gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarih, 2020/423 Esas, 2021/681 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 70, 75, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 58/6-7. Maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanun'un 67/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 50/1-a, 52/2-4. Maddeleri uyarınca 4000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Hükümlerin istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarih, 2021/2348 Esas, 2022/2206 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ... hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, sanık ... müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusu üzerine 15.09.2022 tarihli ek karar ile hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.12.2022 tarih, 2022/125737 nolu onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; 15.09.2022 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozulması gerektiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında İlk derece Mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından; istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, CMK'nun 280/1-a maddesi uyarınca, istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında, her ne kadar Kültür ve Tabiat Varlıkları ile ilgili olarak bildirim yükümlülüğüne uymamak suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın aşamalarda atılı suçu inkar ederek iddia konusu olan ve sanık eşi ...'da ele geçirilen çeşitli nitelikte 225 adet kültür varlığı objeyi eşinin hobi ve merak için bulundurduğunui kendisinin bir ilgisi olmadığını savunması ve sanık ...'ın da bu savunmayı doğrulaması karşısında, sanık ...'nın mahkumiyetine yeterli, kesin, şüpheden uzak, somut ve savunmasının aksini gösteren delil elde edilemediği gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.09.2022 tarihli ek karar ile de; Dairenin 06/06/2022 tarihli kararı ile; sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne sanık ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde; istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği, sanık vekilinin 14/07/2022 tarihli dilekçesi ile kesin olarak verilen karara itiraz ettiği, Dairece dilekçe niteliği itibari ile temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen cezaya yapılan itirazın esastan reddine kesin olarak karar verilmiş olmakla CMK 286/2-a Maddesi uyarınca temyizi kabil olmayan kesin kararlardan olduğu anlaşılmakla sanık vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR 1-Sanık ... Müdafinin, Temyiz Talebinin Reddine İlişkin Ek Karara Yönelik Temyiz Talebi Açısından; Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 70, 75, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 58/6-7. Maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş olup, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı Kanunun 296/1. maddesi gereğince verilen temyiz isteminin reddine dair 15.09.2022 tarihli ve 2021/2348 Esas, 2022/2206 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2- Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Açısından; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2025 tarihinde karar verildi.