Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2196 E. 2025/4592 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1619 E., 2022/2946 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz teleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/1, 5237 sayılı TCK'nın 62,58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 70. maddesi, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4,58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanığın temyiz nedenleri; suç işleme kastı olmadığına, tekerrürün şartlarının oluşmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir. B. Katılan vekilinin temyiz nedenleri;Eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanığın aşamalarda farklı yönlerden savunmalar yaptığı görülmüş ve bir kısım eserler için kolluk kuvvetleri tarafından kendisinden ele geçirilmesinden önceki 3 gün içerisinde bulunduğunu savunmuşsa da; anlatımlarının soyut nitelikte olması, ismini verdiği çobana dair başka herhangi bir bilgi verememesi ve evden ele geçirilen diğer bir kısım eserler için ise; "...evden bulunan amfora ve kandil tarzı eserler 15-20 yıldır benim evimdeydi. Ben ...'un en eski ailelerindenim. Çobanlık yaptığımız için ... ve çevresinde her yerde bunlardan vardır. Ben de oradan bulup evime getirmiştim..." şeklinde açıklama yapmasına göre; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluştuğu kanaatine varılarak 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; Sanığın evinde ve aracında yapılan aramada ele geçen toplam 65 adet kültür varlığının hazırlık aşamasında alınan raporda 2863 sayılı Yasa kapsamında bulunduğunun belirlendiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda ise eserlerin Roma, ... Roma, ... Helenistik Roma ve Bizans Dönemlerine ait sikke ve kültür varlıkları oldukları ve 2863 sayılı Yasa kapsamında bulunduklarının belirtildiği, sanık her ne kadar kültür varlığı olan sikkeleri yanında çalışan çobanın bulduğunu, müzeye teslim ederim diyerek ondan aldığını ancak işlerinin yoğunluğu nedeni ile götürüp teslim edemediğini, çobanın da işi bırakıp gittiğini, kimlik bilgilerini, telefon numarasını bilmediğini, anforo ve toprak kapların ise 15-20 yıldır evinde süs eşyası olarak bulunduğunu, ... ve çevresinden temin ettiğini, suç kastı bulunmadığını beyan etmiş ise de; hakkında güvenlik görevlilerince alınan istihbari bilgiler ve bu bilgileri doğrulayan arama sonucu ele geçirilen kültür varlıkları ile kültür varlıklarının değişik zamanlara ait olup aynı anda bir yerde bulunmasının mümkün bulunmadığı, ayrıca sanığın kültür varlıklarının bir kısmını aracında bir kısmını evinde muhafaza etmesinin de suç kastını ortaya koyduğu, müze müdürlüğüne teslim iradesinin bulunmadığı, bu nedenle sanığın eyleminin ticari kasıtla hareket ettiğine ilişkin delil elde edilememiş olmakla 2863 sayılı Yasanın 70. maddesinde açıklanan izinsiz kültür varlığı bulundurmak suçunu oluşturduğu, yerel mahkemenin süresi içerisinde bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçundan 2863 sayılı Yasanın 67/1 maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın bu yönüyle hukuka aykırı bulunduğu değerlendirilmiş olup yerel Cumhuriyet Savcısının istinaf talebinin kabulü ile duruşma açılmak suretiyle sanığın sabit kabul edilen kültür varlığı bulundurmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında ilk kez tekerrüre esas alınan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde 28.06.2014 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve suç tarihinden önce de infaz edilip edilmediği araştırılarak hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2025 tarihinde karar verildi.