Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/1199 E. 2024/6075 K. – Tehdit, Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/316 E., 2021/580 K. SUÇ : Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, düşme Tehdit, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2013 tarihli ve 2012/439 Esas, 2013/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 125/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin, 23.09.2019 tarihli ve 2017/6254 Esas, 2019/12712 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, sanığın karar düzeltme talepli dilekçesini neticesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itiraz üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/22115 Esas, 2020/14687 Karar sayılı ilamıyla uzlaştırma hükümleri yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gemlik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/316 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece uzlaştırma hükümleri uygunlanarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 125/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca red ve düşme kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri bulunmamaktadır. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın katılan ile arasında daha öncesine dayanan husumetlerinin bulunduğu, aralarındaki ceza davası konusunda sanığın katılanın kullanmış olduğu cep telefonunu hem arayarak hem de mesaj göndererek hakaret ve tehdit içirir sözler saf ettiği, gerçekleşen konuşmalar dışında da sanığın katılanı sık sık aradığı olayda katılanı rahatsız eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 106/1, 125/1 ve 123/1. maddelerindeki tehdit, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.