Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9754 E. 2025/20 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/506 E., 2022/1031 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.05.2022 tarihli ve 2022/506 Esas, 2022/1031 Karar sayılı ek kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 15.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 94,19 TL maddi, 200,00 TL manevi tazminatın ilk gözaltı tarihi olan 15.01.2021 tarihinden, 12.339,49 TL maddi, 23.800,00 TL manevi tazminatın ikinci gözaltı tarihi olan 18.01.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun davacı hakkında tutuklama müzekkeresinin infaz görmemesi nedeniyle 2 günlük haksız gözaltı süresi esas alınarak 188,40 TL maddi, 300,00 TL manevi tazminatın ilk gözaltı tarihi olan 15.01.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmek suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, reddedilen kısım üzerinden davacı yönünden kesin olan karara karşı davacı vekilince yapılan temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince 24.05.2022 tarihli ek karar ile kesinlik sınırı gereğince reddedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek karara yönelik davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava değeri gözetildiğinde kararın kesinlik sınırında kalmadığına, davacının haksız yere tutuklu kaldığı süre esas alınarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/175 Esas - 2021/267 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 15.01.2021-16.01.2021 tarihleri arasında 1 gün gözaltında, 18.01.2021-27.05.2021 tarihleri arasında 129 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.07.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine davacı hakkında tutuklama müzekkeresinin infaz görmemesi nedeniyle 2 günlük haksız gözaltı süresi esas alınarak 188,40 TL maddi, 300,00 TL manevi tazminatın ilk gözaltı tarihi olan 15.01.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmek suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilince karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince 24.05.2022 tarihli ek karar ile temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.