Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9234 E. 2025/2428 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9234
- Karar No
- 2025/2428
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/70 E. - 2022/738 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a, 303/1-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; müdahalenin yapıldığı anda suçun tamamlandığına, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık tarafından, 3. derece doğal sit alanında kalan taşınmazda izinsiz olarak müdahalede bulunduğu iddiasıyla dava açıldığı, sanığın savunmasında, arsayı 2015 yılında aldığını, tapuda herhangi bir şerh ya da kısıtlama bulunmadığını, yaptığı işlemler için izinleri aldığını beyan ettiği, Nevşehir Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 27.08.2019 tarih ve 188 sayılı kararı ile suça konu taşınmaza ilişkin olarak mimari uygulama projesinin uygun olduğuna karar verildiği, mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda da, taşınmazda mevcut teras çatısı üzerine sonradan yapılan çelik çatı uygulamasının ilgili komisyon tarafından onaylanan mimari proje ile yasal hale geldiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. İlk derece mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, "Projenin suça konu yapı yapıldıktan sonra onaylatıldığı, yapının ilk aşamada izinsiz yapıldığı, projenin sonradan onaylanmasının söz konusu suçu ortadan kaldırmayacağı, bu itibarla sanığın üzerine atılı suçu işlediği" kabul edilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, "Sanığın taşınmazına yaptığı çatı ile ilgili olarak hazırlattığı mimari projenin, Nevşehir Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonunun 27.08.2019 tarih ve 188 sayılı kararı ile uygun bulunup onaylandığı, ayrıca Uçhisar Belediyesi tarafından da 03.03.2020 tarihinde yapı ruhsatının verildiği, olay yerinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile uygulamaların komisyon tarafından onaylanan mimari projeye uygun olup, doğal yapıda oluşan bir zararın bulunmadığının belirlendiği cihetle" ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında beraat hükmü tesis edilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suçun unsurlarının oluşmadığı ve sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Ceza Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.