Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8992 E. 2026/5663 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/498 E., 2022/1677 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat davası için gerekli yasal koşulların oluştuğuna ve davanın kabulüne, davacıya kesinleşme şerhinin tebliğ edilmediğine, davacıya tazminata başvurabileceğine yönelik ihtar yapılmadığına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/72768 Soruşturma ve 2018/44809 Karar sayılı dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.08.2016-03.09.2016 tarihleri arasında 7 gün gözaltında kaldığı ve adli kontrol kararı ile serbest bırakıldığı, yapılan soruşturma neticesinde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde karar veya hükmün kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceğinin belirtildiği, davacı hakkında 03.10.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın 15.10.2018 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, karara karşı 15 gün içerisinde itiraz edilmediği taktirde kararın kesinleşeceği, karara yönelik herhangi bir itirazda bulunulmadığı, davanın 15.01.2020 tarihinde yasal süre geçtikten sonra açılmış olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2026 tarihinde karar verildi.