Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8619 E. 2026/6890 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/54 E., 2022/463 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 17.10.2018 HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vasisi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının ölçüsüz arama, haksız dijital materyallarına ve mal varlığına el koyma, makul süre içeresinde yargılama mercii huzuruna çıkarılmama, tedbir kararının tarafına tebliğ edilmediği ve itiraz hakkının engellendiği, kanunlarda belirtilen koşullar dışında tutuklandığı, tutukluluğunun devamına karar verildiği, makul süre içinde yargılama mercine çıkarılmadığı, bu süre içinde hakkında hüküm verilmemesi nedeniyle 5.000.000 TL maddi ve manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin ödenmesine yönelik talebinin, davacıya tutukluluğun devamı kararların tebliğine ilişkin kanuna aykırı bir durum olmadığının anlaşıldığı, davacının tutuklukta haksız geçirdiği süre ile birlikte arama ve el koyma, hakim önüne geç çıkarılması nedeniyle tazminat hakkına sahip olduğunu kanaatine varılmış, davacının arama tutanağında maddi zararının olmadığını beyan ettiği, ancak manevi zararın tutanakla belirtilemeyeceği, tüm bu sebeplerle davacının arama ve el koymaya ilişkin tazminata hak etmiş olduğu anlaşılmakla maddi bir zararı tespit edilemediği gerekçesiyle maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 16.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince "Davacının 5271 sayılı CMK.nun 141. maddesinde belirtilen yasal koşulları taşımayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığı anlaşıldığından davanın reddine, yargılama aşamasında bir vekil aracılığıyla temsil edilen davalı yararına İlk Derece Mahkemesi için, talep olunan toplam tazminat miktarına belirlenen 8.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" eklenmek sureti düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vasisi tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz nedeni bildirilmediği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vasisinin temyiz sebepleri; ev ile iş yerinde yapılan arama ve el koymanın ölçüsüz ile haksız yapıldığını, dijital materyallara kanuna aykırı olarak el konulduğunu, eksik araştırma yapılarak karar verildiğini, bu nedenle kararın temyiz incelenmesinde bozulmasına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, "...Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/183 Esas, 2017/230 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan davacının tutuklukta haksız geçirdiği süre ile birlikte arama ve el koyma, hakim önüne geç çıkarılması, sebebiyle tazminat hakkına sahip olduğunu kanaatine varılmış, manevi tazminatın zenginleşme aracı olarak kullanılamayacağı, davacının üzerine atılı suçun niteliği, sosyal ve kişisel durumu, özgürlüğün önemi birlikte değerlendirildiğinde 3.000 TL manevi tazminatın haksız gözaltı tarihi 16.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının dosya kapsamına göre maddi bir zararı tespit edilemediğinden davacıya maddi tazminat verilmediği anlaşıldığından" gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün davacının 5271 sayılı CMK.nun 141. maddesinde belirtilen yasal koşulları taşımayan maddi ve manevi tazminat taleplerinin yerinde olmadığı anlaşıldığından davanın reddine ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacı vasisinin temyiz dilekçesinde; ev ile iş yerinde yapılan arama ve el koymanın ölçüsüz ile haksız yapıldığını, dijital materyallara kanuna aykırı olarak el konulduğunu, eksik araştırma yapılarak karar verildiğini, bu nedenle kararın temyiz incelenmesinde bozulması gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerini belirtmesi karşısında tebliğnamedeki davacı vasisinin temyiz nedeni bildirmediğinden temyiz isteminin reddi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vasisi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.