Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8379 E. 2024/7383 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8379
Karar No
2024/7383
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/591 E., 2022/977 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle ıslah doğrultusunda 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 62.191,58 TL maddi, 98.030,92 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, davacı hakkında verilen tutuklama kararının hiç infaz görmediği ve yakalandığı gün Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2020 tarihli ve 2016/1-249 sayılı müddetnamesi gereğince Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.07.2020 tarihli ve 2020/741 Değişik iş sayılı kararı ile toplanan 42 yıl 16 ay 145 gün hapis cezasının infazı için ceza infaz kurumuna alınması nedeniyle ayrıca gözaltı süresinden de bahsedilemeyeceğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tutuklama müzekkeresini infaz etmediği hususunun gerçeği yansıtmadığına, talebi olmaksızın tutuklama müzekkeresi yerine hükümlülüğünün infaz edilmesinin mümkün olmadığına, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/279 Esas – 2021/375 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 04.08.2018 tarihinde gözaltına alındığı, yapılan sorgusunun ardından hakkında CMK'nın 109/3-b maddesi uyarınca adli kontrol kararı verildiği, bozma öncesi yapılan yargılama sonunda 21.02.2019 tarihinde mahkumiyetine ve hükümle birlikte tutuklanmasına karar verildiği, istinaf incelemesinden geçen karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ilamı ile mahkumiyet hükmünün bozulmasına ve davacının (sanığın) tahliyesine karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiği ve kararın 06.09.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8379, K. 2024/7383, T. 10.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8379-e-2024-7383-k-e9af2490711a