Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8420 E. 2024/7378 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8420
Karar No
2024/7378
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/141 E., 2022/595 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve fuhuşa aracılık etmek suçlarından tutuklandığı, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan beraat kararı verildiği ve kararın 24.03.2014 tarihinde kesinleştiği, yargılamaya konu diğer suçlar yönünden ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, yapılan yargılama sonunda tutuklamaya konu diğer suç olan fuhuş suçu yönünden ise düşme kararı verildiği ve düşme kararının 18.07.2019 tarihinde kesinleştiği, bu itibarla davanın 1 yıllık yasal süre içerisinde açılmadığından bahisle süre yönünden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında yapılan ceza yargılamaları sonunda haksız tutukluluk nedeniyle tazminat davası açma hakkı bulunduğunun hatırlatılması karşısında, davacının tazminata hak kazandığı gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, dava açma süresinin ancak Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen hükmün 18.07.2019 tarihinden kesinleşmesinin akabinde başlayacağına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/28 Esas – 2010/407 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma ve fuhuşa aracılık etmek suçlarından 02.02.2007-03.05.2007 tarihleri arasında 90 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, fuhuşa aracılık etme, kasten yaralama, yağma, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan beraatine karar verildiği, beraat kararının 24.03.2014 tarihinde kesinleştiği, diğer suçlar yönünden ise görevsizlik kararı verilerek dosyanın Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/379 Esasına kaydedildiği, yapılan yargılama sonunda fuhuşa aracılık etme ve kasten yaralama suçlarından zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verildiği ve düşme kararlarının 18.07.2019 tarihinde kesinleştiği, diğer suçlar yönünden ise beraat kararı verildiği, beraat kararlarına karşı vekalet ücreti yönünden yapılan istinaf başvurusu sonrasında kararların 17.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararların davacıya tebliğ edilmediği, davacı hakkında tutuklamaya konu suçlar yönünden verilen kararların sırasıyla 24.03.2014 ve 18.07.2019 tarihlerinde kesinleşmesine karşın, tazminat davasının 29.06.2021 tarihinde açıldığı, bu itibarla tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8420, K. 2024/7378, T. 10.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8420-e-2024-7378-k-8ccc31dc501b