Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7966 E. 2026/4193 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7966
Karar No
2026/4193
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/424 E., 2022/460 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş edilerek, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve cezaevi harcamaları nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 1.500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 26.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının gözaltına alındığı tarihten tahliye tarihine kadar asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle 7.186,37 TL maddi ve 13.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 26.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün maddi tazminata ilişkin 1. bendinin tümden hükümden çıkartılarak yerine "Davacı ...'in maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, davacının kamu görevinden çıkarıldığı 17.08.2016 ile tahliye olduğu 10/01/2017 tarihleri arasındaki tutuklulukta geçirdiği süreler için hesap edilen 6.275,67 TL maddi tazminatın, kamu görevinden çıkarılma tarihi olan 17.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı Hazineden tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" cümlesinin yazılması, hükmün manevi tazminata ilişkin 2. bendinde yer alan "13.000,00 TL" ibaresi yerine "17.000,00 TL" ibaresinin yazılması, vekalet ücretine ilişkin 4.bendinde yer alan "3.027,96 TL" ibaresinin yerine ise düzeltilen ve sonuca bağlanan toplam tazminat miktarı üzerinden vekalet ücretinin yeniden hesaplanması sonucunda bulunan "3.491,35 TL" yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının sosyal, ekonomik durumu, mesleki, ailevi ve sosyal yaşantısı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/2305 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 26.07.2016 - 10.01.2017 tarihleri arasında 168 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yürütülen soruşturma neticesinde 17.07.2020 tarihinde tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kesinleştiğine ve kesinleşme şerhinin davacıya tebliğ edildiğinin dosya kapsamından anlaşılmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin başka bir cezasından mahsup edilmediği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamında yapılan incelemede, kamu görevlisi iken 17.08.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının son maaşını Ağustos 2016 tarihinde aldığı, maddi kaybının 15.09.2016 tarihi ile tahliye tarihi olan 10.01.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden maddi tazminatın hesaplanması gerekirken, ihraç tarihinden tahliye tarihine kadar hesaplama yapılmak suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi ve faiz maddi tazminatın belirlendiği hüküm fıkrasında faiz başlangıç tarihinin 15.09.2016 tarihinden başlaması gerektiği gözetilmeden, faiz başlangıç tarihinin davacı lehine 18.07.2016 tarihinden başlatılması temyiz edenin sıfatı doğrultusunda bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/7966, K. 2026/4193, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-7966-e-2026-4193-k-8c7cad089280