Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7841 E. 2026/4438 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7841
Karar No
2026/4438
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/849 E., 2021/1822 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının, haksız yakalama, gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; uygulanan koruma tedbirlerinin hukuka aykırı olduğuna, yasal olmadığına ve yeterli gerekçeye dayanmadığına, tutukluluk incelemesine ilişkin kararların yüzüne karşı verilmediğine, davanın kabulü gerektiğine, tazminat davasındaki yargılama için asıl davanın sonucunun beklenilmesine gerek bulunmadığına, davalı vekilinin temyiz sebepleri, ilk derece mahkemesince hükmedilen vekâlet ücreti miktarının istinaf mahkemesince indirilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/357 Esas, 2018/272 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 01.09.2016 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda sanık hakkında 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın Yargıtay incelemesinde olup henüz kesinleşmediği, davacının tazminat istemine konu işlemlerin haksızlığını tespit eden dosyada herhangi bir kesinleşmiş karara rastlanılamadığı, bu haliyle de 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde düzenlenen şartların sağlanmadığı anlaşılmakla yasal şartları oluşmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/357 Esas, 2018/272 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararın UYAP'tan yapılan kontrol sonucu Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/12033 Esas, 2022/1972 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı CMK’nın 142/9. maddesindeki “Tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödenir. Ancak, ödenecek miktar Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamaz” hükmü gereğince, Bölge Adliye Mahkemesince davanın tümüyle reddedilmesi, dava değeri ve karar tarihi dikkate alınarak, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 6.810,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen 1.320,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hüküm fıkrasınında vekalet ücretine ilişkin ''Davalı lehine 6.810,00 TL olarak hükmedilen maktu vekalet ücretinin 1.320,00 TL ye indirilmesi'' ibaresinin, ''6.810,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/7841, K. 2026/4438, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-7841-e-2026-4438-k-560ee6e6bb0b