Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7565 E. 2026/4417 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/138 E., 2022/202 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının, uzun tutukluluk, makul sürede yargılanma hakkının ihlali, 5271 sayılı Kanun 141/1 ilgili bentleri ihlal edildiğinden ve haksız yargılama nedeniyle 250.000,00 TL maddi ve 750.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin davanın kısmen kabulü ile 900,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 27.01.2021 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; hükmün maddi tazminata ilişkin kısmının çıkarılarak yerine maddi tazminat talebinin reddine ibresinin eklenmesine ve 10.250 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığına, dava açma koşullarının oluştuğuna, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesinin gerektiğine, eksik araştırma sonucunda karar verildiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/410 Esas, 2019/469 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.09.2017 tarihinde tutuklandığı, 18.07.2019 tarihinde sanık hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği verilen kararın 19.10.2020 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle 5271 sayılı kanuna tabi olduğu, tutukluluğun devamına ilişkin yapılan usuli işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği ve yargılama sürecinde tutuklu olarak geçirmiş olduğu sürenin almış olduğu cezasınadan mahsup edildiği, dolayısıyla bir hak kaybının yaşanmadığı sonucuna varılarak bu nedene dayalı maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verildiği, davacının cep telefonu ve sim kartına el konulduğu, el konulan tarih ile iade edilen tarih arasında makul süreyi aşacak düzeyde yaklaşık olarak dört yılın geçtiği anlaşıldığından buna ilişkin maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile bilirkişi raporunda tespit edilen telefona ilişkin güncel değer olan 900 tl lik kısmının kabulüne ve bu nedene bağlı manevi tazminat talebinin ise yerinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminata ilişkin kısmın çıkarılarak maddi tazminat talebinin reddine ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilerek istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" olan dava adının ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat talebi'' olarak yazılması mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yozgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.