Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7525 E. 2026/3926 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/ 22 E., 2022/ 52 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 50.000 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi, derdest dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/30 Esas sayılı sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan 16.07.2016- 24.04.2017 tarihleri arasında 282 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonrasında beraatine dair karar verildiği, dosyanın istinaf incelemesi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği ve henüz kesinleşmediği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tefrik kararı verilerek 2020/9 esas sırasına kaydedildiği, bu suçtan da beraat kararı verildiği ancak gözaltı ve tutukluluk süresinin bulunmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e fıkrasında kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine dair karar verilen ilgililere yine 141/2. Maddesi gereğince tazminat hakkının bulunduğunun bildirilmesi gerektiği, 142/1 fıkrası gereğince kararın kesinleşmesinin ilgilisine tebliğini izleyen 3 ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşmesi tarihini izleyen 1 yıl içerisinde tazminat isteminde bulunulması gerektiği, davacının hakkında verilen beraat kararının henüz kesinleşmediği anlaşılarak davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı , tazminat koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla,Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.