Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6797 E. 2024/6028 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6797
Karar No
2024/6028
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/289 E., 2021/3086 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Ret İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17/11/2021 tarihli ve 2020/289 E. 2021/3086 K. sayılı kararının davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: A.Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 78.630 TL olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulü ile 6.040 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ilişkin hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükümdeki maddi tazminata ilişkin kısmın tamamen çıkarılarak yerine "Davacının yasal koşulları taşımayan maddi tazminat isteminin tamamen reddine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun’un, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davalı aleyhine hükmedilen tazminat miktarı ve davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak hükmün davalı açısından kesin olduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Davacı vekiline yokluğunda verilen hükmün 22/11/2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz talebinde bulunulmadığı, davalı tarafın temyiz dilekçesinin kendisine 30/11/2021 tarihinde tebliği üzerine 10/12/2021 tarihinde verdiği cevap dilekçesinde hükme ilişkin sebeplerini bildirerek temyiz isteminde bulunmuş ise de, davacı tarafın temyiz isteminin, esasen davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak doğan tamamlayıcı temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu, bu kapsamda, davalı taraf açısından 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması sebebiyle davalı tarafın temyiz istemine bağlı olarak davacı tarafın katılma yoluyla hükmü temyiz etmesinin mümkün olmaması nedenleriyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine 5271 sayılı Kanun'un 298 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/6797, K. 2024/6028, T. 31.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-6797-e-2024-6028-k-818c00076a13