Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6545 E. 2024/7043 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6545
Karar No
2024/7043
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1191 E., 2020/1193 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama nedeniyle manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin davanın beraat kararının kesinleştiği tarih olan 03.05.2013 tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre içinde açılmadığından ve davacının hukuka aykırı olarak arama, el koyma, yakalama, gözaltı, tutuklama veya tutukluluğun devamı halinin mevcut olmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz talebinde temyiz sebeplerini göstermediğinden reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; istinaf mahkemesinin kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/630 Esas – 2013/185 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan yargılama yapıldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.05.2013 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, davanın 05.12.2019 tarihinde açıldığı, yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı ve davacının hukuka aykırı olarak arama, el koyma, yakalama, gözaltı, tutuklama veya tutukluluğun devamı halinin mevcut olmadığından yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden ve yasal koşulları oluşmadığından reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı ve yasal koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/6545, K. 2024/7043, T. 03.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-6545-e-2024-7043-k-6835bc2232ad