Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5998 E. 2024/5616 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2018 E., 2021/2805 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 150.000,00 TL maddi ve 1500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.169,72 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki maddi tazminat miktarının davacının soruşturma aşamasında kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla AAÜT göre soruşturma aşamasına yönelik belirlenen 1.030 TL vekalet ücretinin maddi tazminata eklenerek 3.199,72 TL ibaresinin getirilmesi ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna, ceza evi giderlerinin maddi tazminata dahil edilmemesinin hakkaniyete uygun olmadığına, manevi tazminatın davacının yaşadığı acıya oranla çok düşük olduğuna ve uygulanan adli kontrol tedbirinin makul olmadığına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/642 soruşturma sayılı dosyası kapsamında, davacının çocuğu kasten öldürmek, gebe olduğu bilinen kadını öldürmek ve silahla yağma suçlarından 03/02/2020 tarihinde gözaltına alındığı, 06/02/2020 tarihine kadar gözaltında kaldığı, 06/02/2020 tarihinde tutuklandığı, 02/03/2020 tarihinde tahliye edildiği, 28 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, Menemen Cumhuriyet Başsavcılığının 23/09/2020 tarih, 2020/642 soruşturma sayılı kararı ile hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminatın 3.199,72 TL'ye çıkarılması sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının soruşturma sürecinde kendisini vekil ile temsil ettirmiş olması nedeni ile maddi tazminat kapsamına dahil edilen 1.030,00 TL'lik vekalet ücreti bakımından faiz başlangıç tarihinin kovuşturmaya yer olmadığı kararının verildiği tarih olan "23.09.2020" olarak belirlenmesi gerekirken hükmedilen maddi tazminatın tamamı bakımından faiz başlangıç tarihinin gözaltı tarihi olan "03.02.2020" olarak belirlenmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.