Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5489 E. 2024/6457 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/225 E., 2021/1184 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk tedbiri nedeniyle 119.460 TL maddi ve 1.100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 400,00 TL manevi tazminatın 11/08/2016 tarihinden itibaren, 7.125,43 TL maddi ve 16.000 TL manevi tazminatın 30/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki "16.000 TL" olarak belirlenen manevi tazminat miktarının "25.000 TL" ve vekalet ücretinin "3.855 TL" olarak düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve gerekçe ile hüküm kurulduğuna, avukata ödenen vekalet ücretinin, bilimsel uzman mütalaası (bilirkişi) ücreti, cezaevi harcamaları, cezaevi ziyareti nedeni ile yapılan yemek ve yakıt masrafları ve adliye lojmanlarını boşaltarak taşınmak durumunda bırakılması nedeniyle yapılan ev taşıma masrafı ile o dönemde ödemek zorunda kaldığı kira farklarının maddi tazminata dahil edilmesi gerekirken bu taleplerinin mahkemece gerekçelendirilmeden reddedildiğine, maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğuna, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna, davanın tamamen kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/77 Esas–2018/219 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 11/08/2016-12/08/2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında ve 30/09/2016 - 08/03/2017 tarihleri arasında 159 gün gözaltı/tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 04/09/2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı/tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün manevi tazminat miktarı yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının kamu görevinden ihraç edilmesine ilişkin işlemin Danıştay 5. Dairesinin 20/04/2022 tarihli 2017/2285 Esas - 2022/2432 Karar sayılı kararı ile iptaline karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 13/05/2024 tarihli 2023/28 Esas ve 2024/1044 Karar sayılı ilamı ile kararın onararak kesinleştiği, UYAP'tan yapılan kontrolde halen kamuda aktif çalışan olarak görünen davacının görevine iade edildiği, davacının geriye dönük maaş alacaklarının idare tarafından kendisine ödeneceği dolayısıyla koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasına konu olabilecek maddi zararı bulunmadığı anlaşılmış ise de bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Davacının 30/09/2016 tarihinde 2. kez gözaltına alınıp aynı tarihte tutuklandığı, bu suretle 30/09/2016 - 08/03/2017 tarihleri arasında toplam 159 günlük gözaltı ve tutukluluk süresi bulunduğu, ancak; mahkemece bu süreye ilişkin hükmedilen manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrasında "ikinci gözaltı" olarak belirtilmiş ise de bu sürenin tutukluluk süresini de kapsadığı anlaşılmakla; hüküm fıkrasındaki bu hususa ilişkin yanlışlığın "ikinci gözaltı ve tutukluluk süresi" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde karar verildi.