Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5001 E. 2024/5581 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2138. E., 2021/869 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 70.000 TL maddi ve 80.000 TL manevi tazminatın gözaltından itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulüyle 200 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden ve vekalet ücretine ilişkin 6.000 TL'nin maddi tazminat kapsamında makbuz tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekilinin kararı istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, vekalet ücretine ilişkin kısım hükümden çıkarılarak, 93.60 TL maddi tazminatın ve soruşturma evresinde takip edilen işler için karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti olan 825 TL olmak üzere toplam 918.60 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesi ile manevi tazminat miktarının 300 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen 6.000 TL avukatlık ücretinin hükümden çıkarılmasının hukuka aykırı olduğu, tazminat miktarının ve vekalet ücretinin eksik hükmedildiğinden bahisle temyiz isteminde bulunmuştur. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/138 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan 14.02.2017-16.02.2017 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 03.01.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacının gözaltına alındığı tarihte muhtar olduğu ve gözaltında kaldığı dönemde maaşının tamamının kendisine ödendiği anlaşıldığından davacının maddi tazminat talebinin gelir kaybına ilişkin kısmının reddine, davacı ile vekili arasındaki serbest meslek makbuzunda belirtilen vekalet ücretine ilişkin 6.000 TL'nin maddi tazminat kapsamında ödenmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat kapsamında serbest meslek makbuzuna göre ödenen 6.000 TL avukatlık ücretine ilişkin kısım hükümden çıkarılıp, maddi tazminat olarak 93.60 TL ile karar tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre soruşturma evresinde takip edilen işler için öngörülen 825 TL maktu vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında gözaltı tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ve manevi tazminat miktarının 300 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının gözaltında kaldığı dönemde muhtar olarak görev yaptığı, bu dönemdeki maaşından herhangi kesinti yapılmaksızın ödendiğinin Adana Valiliğinin ilgi yazısından anlaşılması karşısında, gözaltında kaldığı süre için maddi tazminat olarak 93.60 TL'ye hükmedilmesi ve soruşturma evresinde kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde öngörülen 825 TL'ye ilişkin faiz başlangıcının, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen tarihten itibaren hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, gözaltı tarihinden itibaren faize hükmedilmesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, gözaltında kalınan 2 gün için tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında eleştirilen husus dışında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.