Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4610 E. 2024/5283 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/883 E., 2021/1185 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2.609,39 TL maddi ve 6.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemleri yönünden hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, müvekkilinin kendisinin ve ailesinin maddi ve manevi zarara uğradığı, müvekkilinin haksız gözaltı ve tutuklama sürecinde birden fazla avukat tutup masraf yaptığı, maddi tazminatın hesaplanmasında avukat masraflarının da dikkate alınması gerektiği, hükmedilen maddi ve manevi tazminatın çok eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/45 Esas – 2017/17 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye suçundan 22.06.2010-03.11.2010 tarihleri arasında 134 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 01.07.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamına göre davacının 22.06.2010 tarihinde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan gözaltına alındığı, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/37782 sayılı soruşturması kapsamında 24.06.2010 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan tutuklandığı, 03.11.2010 tarihinde tahliye edildiği, tutukluluğun infaz edildiği, hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan dava açılıp beraat ettiği, kesinleşen beraat kararına istinaden 22.06.2010-03.11.2010 tarihleri arasında haksız gözaltı tutukluluk nedeni ile tazminat isteminde bulunduğu, UYAP sisteminden yapılan incelemede davacı hakkında 09.07.2010 tarihinde anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan fezleke düzenlendiği, ancak davacının tutuklanıp tahliye edildiği bu suç bakımından düzenlemiş bir iddianamenin ya da verilmiş bir kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın denetime elverişli şekilde dosya kapsamında ve UYAP sisteminde bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili evrakların dosyaya kazandırılması gerektiğinin gözetilmemesi temyiz eden sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin maddi tazminatın eksik olduğuna, maddi tazminatın hesaplanmasında avukat masraflarının da dikkate alınması gerektiğine ilişkin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.