Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4589 E. 2025/8781 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4589
Karar No
2025/8781
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1303 E., 2021/1922 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 05.03.2020 HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 10.000,00TL cezaevi masrafı, 150.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 310.000,00TL tazminatın 16.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının gözaltı ve tutuklulukta kaldığı süre içerisinde ihraç edilmediği ve herhangi bir maddi kaybı bulunmadığı, cezaevi masraflarının maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, 4.620,00 TL manevi tazminatın 16.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminatın 6.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat hesaplamasında cezaevi harcamalarının dahil edilmemesinin ve davacıya eksik ödenen maaşın dikkate alınmamasının hatalı olduğuna, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Siirt 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/685 Esas, 2019/423 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 16.08.2016-12.10.2016 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yürütülen yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 25.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli kararın davacıya tebliğ edilmediği 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının 04.08.2016-12.10.2016 tarihleri arasında toplam 69 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı tespit olunarak yapılan inceleme neticesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/4589, K. 2025/8781, T. 10.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-4589-e-2025-8781-k-1491e41b1c1c