Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4568 E. 2026/4732 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4568
Karar No
2026/4732
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/698E., 2021/2332K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin tutukluluk ve devamına ilişkin kararların kanuna aykırı olduğu, tutukluluk ve tutukluluğun devamına karşı yapılan itirazların makul sürede değerlendirilmediği bazı tutukluluk itirazlarının sonuçlandırılmadığı, tutukluluk incelemelerinin yasal süresinde yapılmadığı, gözaltı süresinin hukuka aykırı olduğu, derhal hakim huzuruna çıkarılma ilkesinin ihlal edildiği, gerekçesiyle 200.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın ihlalin yapıldığı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine yönelik talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekilinin stinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin tutukluluk halinin devamı kararlarına yapılan itirazlara makul sürede veya hiç karar verilmediğine yönelik iddialarının Mahkemece araştırılmadığına, tutukluluğun devamına karşı yapılan itirazların makul sürede sonuçlandırılmadığına, birtakım tutukluluk itirazlarının hiç karara bağlanmadığına, tutukluluk incelemelerinin yasal süresi aşılarak yapıldığına, müvekkilinin kanuni süre içerisinde hakim karşısına çıkarılmadığı bu taleplerine yönelik de Mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığına, tutukluluk süresinin makul olmadığına, gözaltı süresinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU Tazminat talebinin dayanağını oluşturan İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/3 31... /133 Karar sayılı dosyasında Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan 24.11.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 28.11.2018 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonucunda 14.07.2020 tarihli karar ile davacının 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 22.04.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, "...Davacı hakkında beraat kararı verilmediği, yargılamanın henüz sonuçlanmadığı anlaşılmakta ise de; Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/9116 esas, 2016/5826 karar sayılı kararı ile benzer birçok kararında da belirtildiği gibi bu hususun 5271 sayılı yasanın 141. maddesine göre tazminat talep etmeye engel olmadığı,

Dava dilekçesinde tutuklama ve tutukluluğun devamı kararının kanuna uygun olmadığı, tutukluluk süresinin makul olmadığı, itirazlara makul sürede karar verilmediği, gözaltı süresinin hukuka aykırı olduğu, dosyaya getirilen kısıtlama kararının silahların eşitliği ilkesine aykırı olduğu, tutukluluk incelemesinin yasal sürede yapılmadığı nedenleri ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulmuş olup, yargılamaya konu dosya incelendiğinde davacının 24/11/2018 tarihinde gözaltına alındığı, 28/11/2018 tarihinde tutuklandığı, 4 günlük gözaltı süresinde yasaya aykırılığın bulunmadığı, soruşturmanın kısa sürede tamamlandığı, 30/11/2018 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, aynı şekilde yargılamanın da makul sürede tamamlandığı ve mahkumiyet kararı verildiği, davacının üzerine atılı suçun niteliği, mahkemenin iş yükü ve diğer hususlar değerlendirildiğinde uzun süren bir yargılamanın söz konusu olmadığı, gözaltı ve tutukluluk sürelerinin makul sürede olduğu, yapılan yargılamada CMK 141. madde kapsamında tazminat talebine konu olacak bir koruma tedbiri ya da usul işleminin bulunmadığı anlaşılmakla" gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR "21.08.2020" olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında "26.08.2020" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, ancak;

Davacının tazminat talepleri arasında tutukluluk ve tutukluluğun devamına ilişkin itirazların makul sürede sonuçlandırılmadığına, birtakım itirazlarının ise hiç karara bağlanmadığına, tutukluluk incelemelerinin kanuni süresi aşılarak yapıldığına, tutukluluk incelemelerinin geçici 19 uncu madde hükümlerine aykırı olarak yapıldığına ilişkin de olduğu, davacının belirtilen iddialarına yönelik yargılama dosyasının tamamının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde dosya arasına alınarak davacının tazminat taleplerine yönelik tazminat şartlarının oluşup olmadığının karar yerinde tartışılarak olumlu olumsuz bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

06.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/4568, K. 2026/4732, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-4568-e-2026-4732-k-03acd17d4eac