Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3923 E. 2024/7838 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3923
Karar No
2024/7838
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2838 E., 2021/692 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi dikkate alınarak unsurları itibariyle oluşmayan 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak karar verildiğine, verilen kararın yerinde olmadığına ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, her ne kadar sanık ... hakkında hem 2863 sayılı Kanuna muhalefet hem de orman alanlarının işgali suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemi ile kamu davası ikame olunmuş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi dikkate alınarak eylemlerin sürdürülebilir koruma ve kontrollü kullanım alanı içerisinde kalan taşınmazda inşai ve fiziki müdahale meydana getirmediği denetime açık, teknik yeterlilikteki bilirkişi raporu ile sabit olduğundan unsurları itibariyle oluşmayan 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; suç tutanağı, yerel mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi ve tapu kaydı birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu olan 134 ada, 92 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre hem orman hem de sürdürebilir koruma ve kontrollü kullanım alanında bulunduğu, atılı suçların varlığının kabulü halinde TCK'nın 44. maddesinde yazılı fikri içtima kurallarının değil gerçek içtima kurallarının uygulanması gerektiği, yerel mahkemenin TCK'nın 44.maddesi kapsamındaki değerlendirmesinin bu bakımdan yerinde bulunmadığı, ancak sanığın taşınmaz üzerindeki makilik niteliğindeki bitki örtüsünü motorlu testere ile kestiği ve bunları yaktığına ilişkin herhangi bir görgü tanığının bulunmadığı, sanığın savunmasına göre de; bu bitki örtüsünün yakacak ihtiyacı nedeni ile köylüler tarafından kesilmiş de olabileceği, dedesinin diktiği ve kendisinin bakımını yaptığı 50 yaş üstündeki zeytin ağaçlarının sanığın kendisine ait olduğunu ileri sürmesi dışında davaya konu sürdürebilir koruma ve kontrollü kullanım alanında (doğal sit) bulunan taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün açma, işgal ve faydalanma yapmak maksadıyla sanık tarafından kaldırılıp kaldırılmadığının kesin olarak tespit edilemediği ve savunmasının aksini de gösterir herhangi bir delil elde edilemediği, bu nedenle 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçundan beraatine dair hüküm tesis edilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Urla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3923, K. 2024/7838, T. 19.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3923-e-2024-7838-k-198edd3390a2