Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3759 E. 2025/7046 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3046 E., 2021/239 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı- tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama, makul süreyi aşan tutukluluğun ihlal edildiği gerekçesiyle 100.000,00 TL manevi tazminatın, tespit olunacak maddi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; tutukluluk süresinin makul süreyi aştığına tarafına tazminata hükmolunması gerektiğine, sair nedenlere ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının yargılanmakta olduğu İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/76 Esas sayılı dava dosyasında yargılama neticesinde mahkumiyetine karar verildiği, ancak kararın henüz kesinleşmediği, her ne kadar Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 28.9.2015 tarih ve 2014/20040 esas sayılı kararında tutuklamanın uzun sürmesi, haksız gözaltı, hukuka aykırı soruşturma ve kovuşturma işlemleri nedeniyle açılacak tazminat davalarında, dayanak mahkeme kararının kesinleşmesinin beklenmeyeceği gibi, davacının beraat etmesi koşulunun aranmayacağı da belirtilmiş ise de dosya kapsamından sanığın İstanbul 10. Sulh Ceza Hakimliği'nin 17.05.2018 tarih ve 2018/445 sayılı kararı ile tutuklanmasına karar verildiği ve tutuklu olarak yargılanmakta olduğu İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/76 esas sayılı dosyasında 24.05.2019 tarihli duruşmada silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine ve tutukluluk halinin devamına karar verildiği, tutukluluk halinin devamı kararına karşı İstanbul 33.Ağır Ceza Mahkemesine yapılan itirazın 30.05.2019 tarih ve 2019/394 Değişik. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK’nın 141/l-a,d maddeleri gereğince uzun süre tutukluluk halinin sürdürülmesi gerekçelerinin, makul sürede hakkında karar verilip verilmediğinin ve dolayısıyla davacının manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi açısından, hakkındaki soruşturma ve kovuşturma işlemlerine ilişkin dosya kapsamı incelendiğinde tutukluluk hali ve yargılama süreci yönünden makul sürenin aşıldığı, gözaltında tutulma süresinin makul süreyi aştığı ve tutuklamanın hukuka aykırı olduğu iddiaları yönünden dosya kapsamı ve suçlamanın niteliği göz önüne alındığında tazminatı gerektirecek hukuka aykırı işlem bulunmadığı gerekçesiyle yasal şartlar oluşmadığından davanın reddine verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Sanığın davaya konu yargılama kapsamında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği, verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay incelemesinden geçerek 06.10.2021 tarihinde kesinleştiği, sanığın üzerine atılı suç yönünden tutukluluk süresinin makul süreyi aşmadığı tespit olunarak yapılan inceleme neticesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.