Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3592 E. 2025/642 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1885 E., 2021/595 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/1, TCK'nın 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 70, TCK'nın 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile mahkumiyetine, sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin reddi görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri; Hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek suç işlemediğine, suç işleme kastı olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, Olay tarihinde güvenlik görevlilerince hakkında Askeri Ceza Kanuna Muhalefet suçundan yakalama kararı bulunan sanık ...'un durdurularak çantasında yapılan kontrolde 40 adet sikkenin ele geçirildiği, bilahare müze müdürlüğünden alınan rapor ile suça konu sikkelerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kültür varlığı niteliğinde olduğunun belirlendiği, sanığın aşamalardaki beyanlarında sikkeleri Selçuk ilçesi, Efes bölgesinde gezdiği sırada bulduğunu, amacının bunu satmak olmadığını belirtmesi karşısında, her ne kadar sanık hakkına 2863 sayılı Kanunun 70.maddesi gereğince kamu davası açılmış ise de, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde belirtilen “kültür ve tabiat varlıkları ile ilgili olarak bildirim yükümlülüğüne aykırı hareket etme” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; sanık hakkında yakalama kararı olması nedeniyle yakalandığında, üzerinde bulunan sırt çantasından 40 adet sikke elde edildiği, Müze Müdürlüğünün düzenlediği rapora göre sikkelerin 2863 sayılı Yasa kapsamında olması nedeniyle sanığın 2863 sayılı Yasanın 70.maddesi ile cezalandırılması talebiyle İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin 2863 sayılı Yasanın 67/1 maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyanın yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince tarafsız bilirkişiden rapor alınmadan karar verilmesi ve suç vasfının doğru belirlenip belirlenmediğinin değerlendirilmesi için duruşma açılmasına karar verildiği, bağımsız bilirkişi tarafından düzenlenen 15.02.2021 tarihli rapora göre; sanıktan elde edilen sikkelerin Klasik Dönem, Helenistik Dönem, Roma Dönemi, Bizans Dönemi ve Osmanlı Dönemine ait sikkeler olduğu, 2863 sayılı Yasanın 23. maddesi kapsamına giren arkeoloji ve sanat tarihi açısından belge değeri taşıyan, ait olduğu dönemim sosyal, kültürel, teknik ve ilmi özellikleri ile seviyesini yansıtan ve bu nedenle 2863 sayılı Yasanın 25. maddesi gereğince tasnif ve tescile tabi tutulması ve devlet müzelerinde korunması gereken eserler olduğunun belirlendiği, sanığın değişik dönemlere ait toplam 40 adet sikkeyi savunmasında belirttiği gibi hurdalar içerisinden ayırt etmesinin (bulmasının) mümkün olmadığı, olayın gelişimi ve sanık savunması birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamından sanığın “kültür varlığı ticareti” suçunu işlediğine dair delil bulunmadığı, eserleri 2863 sayılı Kanunun 24. maddesine aykırı olarak bulundurduğu, bu itibarla, eylemin kül halinde 2863 sayılı Kanunun 70. maddesinde düzenlenen “izinsiz kültür varlığı bulundurmak” suçunu oluşturduğu, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür uygulanarak verilen Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarih ve 2016/64-162 sayılı mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından sanığın izinsiz kültür varlığı bulundurmak suçundan mahkumiyetine, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın yalnızca sanık tarafından istinaf edilmesi nedeniyle CMK'nın 283/1 maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı tutularak cezanın 5 ay hapis cezası olarak infazına dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR 1.Kolluk görevlilerin otogar içerisinde yaptıkları kontroller sırasında, başka suçtan araması bulunan sanık ...'u kontrol ettiklerinde sanığın çantasından dosya kapsamında bulunan bağımsız bilirkişi raporu ile 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğu tespit edilen 40 adet eser ele geçirildiği, sanığın savunmasında; suça konu eserleri Selçuk ilçesi, Efes bölgesinden çevreden topladığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın eserleri bulmak suretiyle elde ettiğini söylemesi karşısında, eyleminin, 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile aynı Kanunun 70. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.Sanığın 2. kez tekerrüre esas alınan Türkoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarih 2016/64 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararında tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarih 2014/453 Esas 2015/219 Karar sayılı ilamının 20.02.2017 tarihli ek karar ile kaldırılmasına ve sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla, Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2017 tarih 2014/453 Esas 2015/219 Karar sayılı ek kararının kesinleşip kesinleşmediği tespit edildikten sonra sanık hakkında 2. kez mükerrerlik hükümleri uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2025. tarihinde karar verildi.