Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2707 E. 2024/3150 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3723 E., 2021/160 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ: 18.05.2020 HÜKÜM : Düzetilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 5.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 12.12.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacı hakkında verilen tutuklama kararının infaz sırasının gelmemesi nedeniyle hiç infaz görmediği gerekçesiyle bir günlük gözaltı süresi bakımından 53,44 TL maddi ve 100,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, davacı hakkında verilen tutuklama kararının hiç infaz görmediği ve yakalandığı gün tutuklanmış olması nedeniyle ayrıca gözaltı süresinden bahsedilemeyeceğinden bahisle ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının yakalandığı ve tutuklandığı günün farklı olduğuna, davacının haksız olarak yakalanarak gözaltına alınması nedeniyle tazminata hak kazandığına, davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Isparta 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/12 Esas – 2020/79 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının hırsızlık suçundan 11.12.2018 tarihinde saat 23:00'te yakalandığı, 12.12.2018 tarihinde saat 01:00'de hakkında gözaltı kararı verildiği, davacının 12.12.2018 tarihinde yapılan sorgusunun ardından tutuklanmasına, 09.01.2019 tarihinde tahliyesine karar verildiği, tutukluluk süresinin hiç infaz görmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 17.03.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz görmediği ve mahsuba konu yapılmadığı, bir günlük gözaltı süresi bakımından kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelere göre davacı hakkında 12.12.2018 tarihinde saat 01:00'de gözaltı kararı verildiği, davacının aynı gün tutuklanmasına karar verildiği, tutuklama kararı infaz görmeksizin davacının tahliyesine karar verildiği, bu itibarla tutuklulukta geçen süre bakımından tazminat isteme koşulları oluşmamış ise de aynı gün gözaltı ve tutukluluk kararı verilmesinin gözaltına alınma hususunu ortadan kaldırmayacağı anlaşılmakla, davacının gözaltında geçirdiği bir günlük süre bakımından maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi. Y.İşl.Md.