Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2173 E. 2025/5515 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/2173
- Karar No
- 2025/5515
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/795 E., 2021/1383 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, Temyiz isteminin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar Onama - Onama Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesi, davalı vekiline 08.09.2021 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı vekilince 21.09.2021 tarihinde temyiz talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 21.09.2021 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine ilişkin ek karar verildiği, davalı vekilinin temyiz başvurusunun katılma yolu ile yapıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 30.000 TL maddi ve 250.000TL manevi tazminatın gözaltı itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, maddi tazminat yönünden reddi ve manevi tazminatın kısmen kabulü ile 7.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ek kararı ile hükmün davalı yönünden kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız tutuklama nedeniyle yapmış olduğu cezaevi, yol ve avukatlık ücretine ilişkin masrafları ile lojmandan çıkarılması nedeniyle yaptığı harcamaların maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/14 Esas- 2017/165 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Türkiye Cumhuriyetine karşı silahlı isyanda bulunma, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından 16.07.2016 - 07.10.2016 tarihleri arasında 83 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda tüm suçlardan beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 19.03.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, davacının 08.01.2020 tarihli duruşmada, kamu görevlisi olarak görev yaparken ihraç edildiğini, daha sonra göreve iade olduğunu, ödenmeyen maaşlarının kendisine ödendiğini, gelir kaybı olmadığını beyan ettiği, bu itibarla maddi tazminat talebinin reddine karar verildiği, manevi tazminat bakımından kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İslahiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.