Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1016 E. 2025/5513 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/236 E., 2020/206 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 12.500 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında herhangi bir gözaltı, tutuklama ve adli kontrol kararı olmadığının tespit edildiği, bu suretle CMK 141 ve devamı maddeleri kapsamında tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; mahkemesince davacı hakkında herhangi bir koruma tedbiri uygulanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, davacının haksız olarak ifade vermek için gözaltına alındığı ve hakkında adli kontrol tedbiri uygulandığına, haksız yargılama nedeniyle avukatlık ücreti ödediğine, pasaportuna el konulması sebebiyle yurt dışı bursunu kaybettiğine, tüm sebeplerle tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/492 Esas - 2018/304 Karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılandığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, hükmün 18.05.2019 tarihinde kesinleştiği, yargılama kapsamında davacının gözaltında ya da tutuklu kalmadığı, hakkında uygulanan herhangi bir adli kontrol tedbirinin de olmadığının tespit edildiği, bu itibarla CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde sayılan tazminat istemine ilişkin yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin ''15.08.2018'' yerine, ''03.09.2018'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.