Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1502 E. 2026/4508 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2385 E., 2021/34 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; bölge adliye mahkemesi Cumhruiyet savcısı, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın geri alınan sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. atılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında daha fazla teşdit uygulanması gerektiğine ve vesaire ilişkindir. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kolluk tarafından tutulan tutanakların ve bu tutanaklara istinaden düzenlenen raporların isabetsiz olduğuna, kusur durumuna, ceza miktarına ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 07.01.2018 tarihinde saat 15.00 sıralarında, yerleşim yeri dışında, iki yönlü, asfalt kaplama yol üzerinde, sanığın, sevk ve idaresindeki kamyoneti ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek ...'ün sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması neticesinde, ...'ün aracında bulunan üç kişinin ölmesi, bir kişinin de yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralanmasıyla neticelenen olayda; kaza tespit tutanağı, alınan bilirkişi raporları dikkate alınarak sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi Cumhruiyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca, dosya kapsamında sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, (B), (A2) sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle (A2) sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin tüm sınıfları kapsar şekilde geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhruiyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2019/2385 Esas, 2021/34 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddeleri gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin (5) numaralı bölümde yer alan "sürücü belgesinin" ibarelerinden önce gelmek üzere hükme "(B) sınıfı" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.