Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1327 E. 2025/5086 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/1327
- Karar No
- 2025/5086
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1610 E., 2020/3538 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, arama, el koyma ve adli kontrol nedeniyle 188.636,04 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 260,16 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ... davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine, manevi tazminat miktarının 1.500,00 TL olarak belirlenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminatın düşük olduğuna, maddi tazminat hesaplanırken el koyma ve tedbir kararlarının değerlendirilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/141 esas, 2019/306 karar sayılı ceza dosyasında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.08.2016-07.09.2016 tarihleri arasında 9 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, kararın 03.10.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, davacının, dosyada bulunan Aliağa İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 06.02.2020 tarihli yazısına göre davacının görevden uzaklaştırma kararına göre ağustos 2016 maaşının 2/3'ünün ödendiği, 01.09.2016 tarihi itibari ile görevinden ihraç edildiği ve bu tarih itibari ile maaş ödenmediği gözetildiğinde davacıya gözaltında kaldığı 01.09.2016-07.09.2016 tarihleri arasında 6 günlük tazminat hesaplanması gerektiği ve bu hesabında o sürede işsiz olan davacı için asgari ücret esas alınarak yapılan hesaplamanın maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiği, davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre gözetilmek suretiyle, sebepsiz zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde, hak ve nefaset kurallarına uygun makul bir miktarın da manevi tazminat olarak ödenmesi gerektiği belirlenerek yasal şartları oluşan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ... davalı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR .5271 sayılı Kanunun 141/1-j bendinde "Eşyasına veya diğer mal varlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde el konulan veya korunması için gerekli redbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer mal varlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen,...." kişilerin tazminat isteyebilecekleri hüküm altına alınmış ise de; davacının dijital materyallerine ve mal varlığına el konulmasına ilişkin tazminat talebi yönünden 668 sayılı KHK'nın 3/j maddesi dikkate alınarak ve söz konusu eşyaların yargılamanın tamamlanması sonrasında 11.04.2019 tarihinde davacıya iade edildiği, mal varlığı üzerindeki tedbirlerin de 13.07.2018 tarihinde kaldırıldığı gözetilerek, bu yönden tazminat koşullarının oluşmadığı anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2025 tarihinde karar verildi.