Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1263 E. 2025/746 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/5124 E., 2020/1063 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle; 274.835,66 TL maddi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6.110,81 TL maddi tazminatın, iade tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koyma süresinin uzunluğundan kaynaklı telefonların modelinin değişmesi, yeni ürünlerin piyasaya sürülmesi nedeniyle telefonların piyasa değerinin düştüğüne, bataryalarının kullanılamaz hale geldiğine, gümrüklenmiş değer üzerinden en yüksek mevdaut faizi ile hesaplama yapılması gerektiğine, bu nedenle hükmedilen tazminat miktarının düşük olduğu, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, bilirkişi raporunun kendilerine tebliğ edilmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/85 Esas – 2017/461 Karar sayılı ceza dosyasında, davacının 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yargılandığı, bu kapsamda davacıya ait 2600 adet cep telefonuna 08.03.2016 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraat ettiği ve el konulan 2598 adet cep telefonunun iadesine karar verildiği, kararın 30.05.2018 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinde kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız el koyma nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası kapsamında düzenlenen el koyma evrakının incelenmesi neticesinde, soruşturma aşamasında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dikkate alınarak, davacıya ait el konulan eşyanın el koyma tarihindeki piyasa fiyatının mahkeme kanalıyla araştırılıp, bilirkişi marifetiyle tespit edilerek el koyma tarihindeki piyasa fiyatı üzerinden hesaplanan bedel ile taleple bağlılık gereği iade kararının kesinleştiği tarihe kadar işleyecek yasal faizin tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

3. Davacının talep ettiği maddi tazminat miktarına ilişkin faiz talebi olmamasına rağmen hükmedilen maddi tazminat iade tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.