Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1156 E. 2025/4914 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2633 E., 2020/3466 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 23.05.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız arama, el koyma ve gözaltı nedeniyle 238.320 TL maddi, 1.500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartlar oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının hakkında çıkarılan gözaltı emrine istinaden kendiliğinden adliyeye gelerek teslim olduğuna, ifade ve sorgu işlemleri için adliyede beklediğine ve bu şekilde özgürlüğünden yoksun kaldığına, yakalama ve gözaltı işlemlerine ilişkin usuli güvencelere riayet edilmediğine, eski hakim olan davacı bakımından soruşturma usullerinin Kanunun öngördüğü şekilde yerine getirilmediğine, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/176 Esas, 2018/554 Karar sayılı ceza dava dosyasında, davacı hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs, Türkiye Cumhuriyeti hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetine karşı silahlı isyana tahrik etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından başlatılan soruşturma kapsamında, davacının hakkında yakalama emri bulunduğunu öğrenmesi üzerine kolluk kuvvetleri ile muhatap olmaksızın kendiliğinden adliyeye başvurduğu, Savcılıkta ve Sulh Ceza Hakimliğinde ifadeleri alınıncaya kadar Adliyede kaldığı, sorgusu yapıldıktan Adliyeden ayrıldığı, bu nedenle davacının yakalanmadığı, gözaltında kalmadığı ve tutuklanmadığı, mahkum olsaydı dahi Adliyede geçirdiği bu sürenin infaz değerlendirilirken gözaltı olarak değerlendirilip bir gün sayılamayacağı, bu itibarla CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca uyarınca yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.