Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1071 E. 2025/4891 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/788 E., 2020/1952 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 23.10.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının makul sürede yargılanma hakkının ihlali ve uzun tutukluluk nedeniyle ıslah ile 2.900.000 TL maddi ve 10.000.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, yasal koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Kanunda belirtilen süreler aşılarak gözaltına ve tutuklu kaldığına, zorunlu müdafii ataması yapılmadan hakkında tutuklama kararı verildiğine, soruşturma aşamasında eşyalarına el konulduğu ve iade edilmediği, bu sebepler dolayısıyla tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/66 Esas - 2018/139 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2017 tarihli iddianamesiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, 20.06.2017 tarihinde iddianamenin kabulüne karar verilerek yargılamaya başlanıldığı, 07.09.2017 tarihli ilk duruşmada davacının sorgusu yapılarak tutuklanmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda 15.02.2018 tarihinde 7 yıl 6 ay mahkumiyetine karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği, dava konusu talepler bakımından dayanak konusu mahkeme kararının kesinleşmesinin beklenmeyeceği, davacının yargılandığı suçun niteliği ve mahiyeti gereği soruşturmanın makul sürede tamamlanıp, kamu davasının açıldığı, iddianamenin kabul kararından kısa bir süre sonra ilk duruşma yapılarak sanığın sorgusunun yapıldığı ve delillerin toplanmış olduğu, neticeten davacı hakkında mahkumiyete karar verildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, yargılamanın makul sürede tamamlandığı, hakkında uygulanan gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dilekçesinde belirtilmeyip, temyiz aşamasında beyan edilen hususlar bakımından yasal şartların oluşmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.