Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1035 E. 2024/4291 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1035
Karar No
2024/4291
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/315 E., 2020/57 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin davacının tazminat talebine dayanak teşkil eden yargılama kapsamında gözaltına alınmadığı ve tutuklanmadığı, bu itibarla tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun her ne kadar gözaltı ve tutuklama işlemi uygulanmaması nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de davacı hakkındaki beraat kararının 20.05.2008 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 24.04.2018 tarihinde açıldığı, CMK'nın 142/1. maddesi uyarınca 1 yıllık yasal süre içinde davanın açılmadığı, davanın bu yönüyle reddine karar verilmesi gerektiği ancak belirtilen husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmayarak esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; tazminat davasına dayanak yargılama nedeniyle maddi ve manevi kayıplarının olduğuna, söz konusu yargılama nedeniyle kamu görevinden ihraç edildiğine, bu itibarla davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/372 Esas – 2006/280 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürme suçundan yargılandığı, davacı hakkında gözaltı ve tutuklama kararı verilmediği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 20.05.2008 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, her ne kadar davacı hakkında beraat kararı verilmiş ise de dosya kapsamında gözaltı ve tutuklama kararı bulunmaması nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Her ne kadar davacı hakkında gözaltı ve tutuklama kararı bulunmaması nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; tazminat davasına konu beraat kararının 20.05.2008 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra 24.04.2018 tarihinde açıldığı, bu itibarla davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/1035, K. 2024/4291, T. 17.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-1035-e-2024-4291-k-c35901381ba0