Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9914 E. 2024/4821 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3896 E., 2020/381 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama, el koyma nedeniyle 41.696,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile 6.209,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili, davalı vekilinin istinaf başvurularının maddi tazminatın faizli hesaplanmaması gerektiğinden maddi tazminatın 5.761,50 TL olması gerektiğini, vekalet ücretinin 1.891,38 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; dava dilekçesinde gözaltı tarihinden faiz talep edilmesine rağmen dava tarihinden faiz verilmemesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğunu, haksız yargılama nedeniyle işten çıkarıldığını ve yeni iş bulamadığını, ceza evi harcamalarının maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğini, yeni telefon aldığından bunun kendisine ödenmesi gerektiğini, kullanmadığı telefonun faturasını ödemek zorunda kaldığından bu zararın ödenmesi gerektiğini, hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/154 Esas, 2018/59 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 29.09.2017 - 29.12.2017 tarihleri arasında 91 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 06.09.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacıya 27.09.2018 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının kusurlu davranışlarıyla tutuklamaya neden olmadığı, davacının aynı konuda açmış olduğu başka dava olmadığı, davacının gözaltına alınmadan önceki dönemde Türkiye Finansbankta yetkili yardımcı olduğunu,Türkiye Finansbanktan davacının aylık gelirini gösteren bordrolar dosya kapsamına alınmış ve alınan cevabi yazıda davacının Fetö soruşturması nedeniyle işine son verildiği tespit edilmiş, davacı göz altına kaldığı tarihteki gelirini belgelendirdiğinden ve Türkiye Finansbanktan ilgili bordrolar celp edildiğinden aylık net geliri üzerinden maddi tazminat hesaplandığı, davacı vekilince talep edilen kantin harcamaları, cep telefonu ve fatura harcamalarının gerçek maddi zarar kapsamında değerlendirilemeyeceği, avukatlık ücreti yönünden ise beraat kararı veren mahkeme tarafından davacı lehine vekalet ücretine hükmedildiği, göz önüne alınarak bu talepler yerinde görülmeyerek tazminata dahil edilmediği, davacının haksız olarak özgürlüğünden yoksun kaldığı süre, yaşı, sosyo ekonomik durumu, gözaltına alınmasına neden olan suçun niteliği dikkate alınarak zenginleşme sonucunu oluşturmayacak şekilde hak ve nesafet ilkeleri de gözetilerek dava tarihindeki paranın satın alma gücü de nazara alınarak manevi tazminata hükmedildiği belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacının istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğuna, ceza evi harcamalarının, yeni telefon alma masrafının, kullanmadığı telefonun faturasını ödemek zorunda kaldığından bu zararın maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiğine ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, 2. Davacının dava dilekçesinde gözaltı tarihinden faiz talep etmesine rağmen, dava tarihinden faize hükmedilmesi hukuka aykırı olup, bu nedenle hükmedilen maddi tazminatın faiz başlangıcının zararın doğum tarihi olan 09.10.2017 tarihinden, manevi tazminatın faiz başlangıcının ise gözaltı tarihi olan 29.09.2017 tarihinden faizi ile hükmedilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.