Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9059 E. 2024/7265 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/9059
Karar No
2024/7265
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1846 E., 2020/247 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun usulden, manevi tazminata ilişkin düzeltilerek istinaf başvurusununesastan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız yargılama, gözaltı, tutuklama nedeniyle 10.000,00 TL maddi tazminatın dava dilekçesinde belirtilen tarihlerden, 150.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faiz talebinin kısmen kabulü ile 2.125,13 TL maddi tazminatın ihraç tarihinden, 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, davalı vekilinin manevi tazminat yönünden manevi tazminatın fazla olduğundan 9.000,00 TL olması gerektiği ve buna göre değişen vekalet ücretinin 1.333,82 TL olması gerektiğinden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, davalı vekilinin maddi tazminat yönünden istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğunu, maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi, eksik araştırma ile karar verildiğinden hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu, tazminat şartlarının oluşmadığını ve davanın süresinde açılmadığını, davacı lehine vekalet ücreti verilmesinin isabetsiz olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/340 Esas, 2018/211 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.07.2016 - 20.10.2016 tarihleri arasında 94 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 08.10.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, davalı vekilinin manevi tazminat yönünden manevi tazminatın fazla olduğundan 9.000,00 TL olması gerektiği ve buna göre değişen vekalet ücretinin 1.333,82 TL olması gerektiğinden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, davalı vekilinin maddi tazminat yönünden istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Haksız koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasında temyiz sınırının maddi ve manevi tazminat tutarlarının toplamı üzerinden belirleneceği, bu bakımdan davalı vekilinin 11.03.2020 tarihli dilekçesi üzerine verilen talebin reddine dair 08.04.2020 ve 10.06.2020 tarihli ek karar ve değişik iş kararının hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, davalı vekilinin dilekçesiyle hükmü temyiz ettiği tespit edilerek yapılan incelemede, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/9059, K. 2024/7265, T. 09.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-9059-e-2024-7265-k-910abb277602