Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8337 E. 2023/2995 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/592 E., 2019/520 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 02.01.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 13 yıllık sosyal bilgiler öğretmeni olduğu, Fetö/Pdy suçu kapsamında 27.04.2018 tarihinde gözaltına alındığı, 6 gün gözaltında kaldığı, müvekkili hakkında Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda müvekkilinin beraat ettiği, bu süre zarfında müvekkilinin maddi manevi sıkıntılar çektiği, çocuklarının gözü önünde evinden götürüldüğü, bu nedenlerle 100.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. 2. Davalının cevap dilekçesi vermediği anlaşılmıştır. 3. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2019/5 Esas, 2019/30 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.04.2019 tarihli ve 2019/512 Esas, 2019/520 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.11.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri 1.Maddi tazminatın özel okullarda çalışan öğretmenlerin aylık aldığı ücrete göre yapılması gerektiğine, 2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Davacı hakkında Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/301 Esas, 2018/460 Karar sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, ...’ın 27/04/2018 tarihinde gözaltına alındığı, 03/05/2018 tarihinde tahliye edildiği, davacının sosyal ekonomik durumu, gözaltında geçirmiş olduğu süre, beraate ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 398,93 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 27/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davacının vekalet ücretine ilişkin talebin ise asıl yargılandığı ve beraat ettiği dava dosyasında karar verilmiş olduğundan, bu taleple ilgili olarak da mahkemece ret kararı verilmiştir. Davacının sosyal ekonomik durumu, mesleği, iddia edilen suçun niteliği ve sanığın gözaltında kaldığı süreler dikkate alınarak, davacının gözaltı tarihi olan 27/04/2018 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle takdiren 600,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 27. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/301 Esas, 2018/460 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 27.04.2018-03.05.2018 tarihleri arasında 6 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama üzerine 29.11.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.12.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 1.Maddi tazminatın özel okullarda çalışan öğretmenlerin aylık aldığı ücrete göre yapılması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yönünden; Gözaltına alındığı dönem içerisindeki maddi zararını ücret bordrosu, vergi kaydı, gelir vergisi beyannamesi gibi itibar edilebilecek bir belgeyle ispatlayamayan davacıya gözaltında kaldığı dönemde 16 yaşından büyükler için geçerli net asgari ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş, bu sebeple tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe de iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.04.2019 tarihli ve 2019/512 Esas, 2019/520 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.