Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7352 E. 2024/7368 K. – Özel Hayatın
Konu: Özel Hayatın Gizliliğini İhlal
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/7352
- Karar No
- 2024/7368
- Karar Tarihi
- Konu
- Özel Hayatın Gizliliğini İhlal
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3039 E., 2019/1660 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında ilk derece mahkemesinin kararı ortadan kaldırılarak sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134/2, 62/1, 58. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunudüşündüğüne, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; kız arkadaşı olan katılanın ilişkilerini sona erdirmesine tepki olarak beraberlikleri döneminde onun rızası kapsamında çektiği katılana ait özel nitelikte görüntüler içeren fotoğrafları, katılanın rızası hilafına instagram isimli sosyal paylaşım sitesinde paylaşan sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ın kendisinde bulunan katılan ...'e ait özel nitelikteki iç çamaşırlı, omuz hizasından yukarısı gözükecek şekilde yatakta çıplak verilmiş poz ile günlük kıyafetlerle çekilmiş diğer fotoğrafları instagram isimli sosyal paylaşım sitesinde ko6239370 adlı kullanıcı adıyla yayınlayarak ifşa ettiği, sanık ...'ın bu şekilde sabit olan eyleminin TCK'nın 134/2 maddesinde düzenlenen özel hayata ilişkin görüntüleri ifşa etmek suçunu oluşturduğu ve bu suçtan sorumlu tutularak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek kişisel verileri hukuka aykırı olarak yaymak suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı olduğundan Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/07/2018 tarih, 2018/164 Esas, 2018/1208 Karar sayılı kararının CMK'nın 280/2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, Sanık tarafından yayımlanan fotoğrafların katılanın özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte olması nedeniyle sanığın sabit olan eylemine uyan görüntü ve seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Sanık hakkında, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2018/164 Esas, 2018/1208 Karar sayılı kararı ile verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 136 ıncı maddesi uyarınca kurulan “2 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak görüntü ve seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK'nın 134. maddesi uyarınca“1 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.