Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/5113 E. 2024/5308 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/87 E., 2021/1852 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 250.000 TL maddi ve 250.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 23.080.58 TL maddi ve 30.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinafı üzerine, maddi tazminat miktarı davacının 21.05.2015 tarihinde gözaltında kaldığı 1 gün için 31.063 TL, tutuklu kaldığı 29.11.2018 - 13.11.2019 tarihleri arasındaki 349 gün için 23.054.24 TL'ye, manevi tazminat yönünden 1 gün gözaltı süresi için 50 TL, 29.11.2018 - 13.11.2019 tarihleri arasındaki 349 gün için 30.000 TL'ye hükmedilip, faiz başlangıç tarihleri her dönem başlangıcına göre düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna, davacının daha önceden tutuklu kaldığı başka dosyaya ilişkin tutukluluk süresinin de manevi tazminat hesabına eklenmesi ve faiz başlangıç tarihinin 21.05.2015 olarak hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aydın 1. Ceza Mahkemesinin 2016/197 Esas – 2018/218 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan 21.05.2015 tarihinde gözaltına alınıp aynı gün serbest bırakıldığı, 12.03.2018 tarihinde mahkumiyetine ve hükmen tutukluluğuna karar verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine 13.11.2019 tarihli istinaf kararı ile davacının beraatine ve bihakkın tahliyesine karar verildiği, beraat hükmünün 05.12.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, tutukluluğun infazına ilişkin yapılan araştırmada, davacının bahse konu dosya kapsamında davacının 21.05.2015 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı, tutukluluğunun ise 29.11.2018 - 13.11.2019 tarihleri arasında 349 gün infaz gördüğünün tespit edildiği ve bu suretle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının gözaltında kaldığı 1 gün ve tutuklu kaldığı 349 günlük dönem için ayrı ayrı maddi ve manevi tazminata hükmedilip, faiz başlangıç tarihinin her bir dönem başlangıcına göre tayin edilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı 349 günlük döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’22.727.35’’ TL yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’23.054.24’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; UYAP üzerinden yapılan incelemede davacının çok sayıda tutukluluk ve hükümlülük kaydının olduğu anlaşılmakla; her ne kadar CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı sürelerin diğer bir hükümlülüğünden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de; 1.Hüküm fıkrasında davacının 21.05.2015 tarihinde gözaltında kaldığı 1 gün için maddi tazminat miktarının ''30.62'' TL yazılması yerine, bu miktarın üstünde kalacak şekilde hatalı olarak ''31.063.00'' TL yazılması, 2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.