Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/4277 E. 2025/7494 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/258 E., 2021/203 K. SUÇ : Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 135/1, 62/1, 53... /6. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin 12.05.2016 tarihli hükme yönelik sanığın temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 08.01.2020 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 62/1, 53... /6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ancak ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesinden dolayı kazanılmış hak nedeniyle 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; sübutu kabul edilen suçu işlediğine dair hiçbir delil bulunmamasına ve şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmiş olmasının suçsuz olduğunu kanıtlamasına rağmen varsayıma dayalı gerekçelerle cezalandırıldığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığının gözetilmediğine, beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanık ...’ın, bir alışveriş merkezinde, kayınbiraderinin eski eşi olan mağdur ... ile tanık ...’ı aynı masada yemek yerken görüp, cep telefonunun çekim yönünü onlara doğru odaklayarak, rızalarına aykırı şekilde fotoğraflarını çekmesi biçiminde sübut bulan ve iddianamede kişisel verilerin kaydedilmesi suçu olarak nitelendirilen eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesindeki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.03.2016 tarihli ve 2016/591 Esas, 2016/160 Soruşturma, 2016/538 İddianame numaralı iddianamesinde "... Şüpheli ...'nun 28/12/2015 günü saat 18.45 sıralarında ... isimli alışveriş merkezinin 3. Katında bulunan Çiftlik ev yemeklerinde arkadaşı ... ile ile birlikte oturan müşteki ...'ın fotoğraflarını çektiği, müştekinin fotoğrafının şüpheli tarafından çekildiğini fark etmesi üzerine fark edildiğini gören şüphelinin olay yerinden uzaklaştığı, müştekinin şikayetçi olduğu..." şeklinde tarif edilerek, 5237 sayılı TCK'nın 135/1. maddesindeki kişisel verilerin kaydedilmesi suçu olarak nitelendirilen eyleminin, iddianamedeki anlatım ve tanık ...’la aralarındaki arkadaşlık ilişkisinin varlığını ve boyutunu kendisinde saklı tutan mağdur ...’nin başkalarınca görülmesini ve bilinmesini istemeyeceği özel görüntüsünün sanık ... tarafından sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulacak şekilde kaydedilmesinden dolayı özel normun önceliği ilkesi de dikkate alındığında, ek savunma hakkı verilen 5237 TCK'nın 134/1. maddesindeki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun 5237 TCK'nın 139/1. maddesi gereği şikâyete tabi olduğu, mağdurun duruşmanın 23.02.2021 tarihli son oturumunda sanıktan şikâyetçi olmadığını beyanla şikâyetinden vazgeçtiği, temyiz dilekçesinin kapsamına göre sanığın vazgeçmeden haberdar olduğu hâlde vazgeçmeye açıkça karşı çıkmadığı, dosya içeriği itibarıyla 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir koşulların da bulunmadığı gözetilerek, kovuşturmada şikâyet koşulunun gerçekleşmemesinden dolayı sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4, 73/6 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Giresun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 73/4, 73/6 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereği şikâyetten vazgeçme nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2025 tarihinde karar verildi.