Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/4019 E. 2025/4052 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/4019
Karar No
2025/4052
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2016/501 E., 2017/89 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;suç vasfının hatalı belirlendiğine, 85/1 maddesi gereği hüküm kurulması gerektiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, kusur durumuna ve ceza miktarına; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; meydana gelen netice karşısında hükmedilen cezanın az olduğuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 04:30 sıralarında sanık ... idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, 12 metre genişliğinde, tek yönlü, zemini asfalt ve kuru, aydınlatma mevcut olan yolda, açık havada, gece vakti, D-100 güney yol üzerinde Avcılar istikametinden Aksaray istikametine doğru seyir halindeyken, önünde aynı istikamette seyretmekte olan araçların arasından geçmeye çalıştığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve aracının sağ arka yan kısımları ile, aynı istikamette seyretmekte olan sürücü ...'ın idaresindeki kamyonun sol arka köşe kısımlarına çarpması, çarpma ile spin atan otomobilin aynı yönde seyreden sürücü ...'ün idaresindeki kamyonete çarpması ve savrularak bariyerleri aşmak suretiyle metrobüs yoluna girmesi sonucu; sanığın aracında yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü, mağdur ...'ın ise vücudunda kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda, mahkemece sanığın sürücü belgesiz ve olaydan önce ısrarla bir kaç defa alkol almak suretiyle 0.67 promil alkollü araç kullanarak 2 araca çarptıktan sonra bariyerleri aşıp metrobüs yoluna girmek suretiyle kaza yapması göz önüne alındığında eylemini bilinçli taksir ile işlediği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın arızalı olması sebebiyle arkadaşı tanık ....'ye tamir ettirmesi için verilen aracı, tanığın beyanından anlaşıldığı üzere tamiri için bırakıldığından bilgi olmasına rağmen tanıktan habersiz şekilde alarak, yanında ölen ve mağdur bulunmakta iken, kendi beyanı ile sabit olduğu üzere olay mahalli hız limitlerinin üzerinde ve müşteki .....'ın beyanı ile sabit olduğu üzere makas atarak seyretmesi sonucunda iki araca çarparak spin atması sonucunda bariyerleri aşarak metrobüs yoluna girmesi ile durdurabildiği ve bu şekilde eyleminin bilinçli taksire vücut verdiği anlaşılmakla, bilinçli taksir hali oluşturmayan ehliyetsiz araç kullanma ve 100 promilin altında alkollü araç kullanma halinin gerekçe olarak gösterilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/4019, K. 2025/4052, T. 21.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-4019-e-2025-4052-k-a2c62f3e1877