Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/3352 E. 2022/10160 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...'in müteahhitliğini yaptığı, sanık ...'un şantiye şefi ve sanık ...'in formen olarak çalıştığı inşaatta işçi olan ölenin olay günü inşaatın yedinci katında tuğla örme işi yaparken dengesini kaybederek düşmesi şeklinde meydana gelen ve sanıkların asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdikleri olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kusur tayinine, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 19/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.