Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/114 E. 2025/260 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/818 E. 2016/487 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; Olayda bilinçli taksir unsurlarının bulunmadığına ve sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet meskun ile meskun mahal içerisinde, bölünmüş, tek yönlü, aydınlatmanın bulunmadığı, asfalt kaplama cadde üzerinde gece vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde aynı yön istikametinde önünde kaplama üzerinde yürümekte olan yaya ...'a çarpması sonucu sanığın, yayanın ölümüne neden olduğu olayda, dosya kapsamında alınan 04/03/2016 tarihli, İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyet raporu doğrultusunda sanığın eşit derece asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre sanığın kaza anında 1.00 promil ve üzeri alkollü bulunması halinde 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması mümkün olup,sanığın araç kullanmayı bilmediğine ilişkin bir delil veya iddianın bulunmadığı gözetildiğinde, sürücü belgesinin bulunmaması halinin bilinçli taksire vücut vermediği ancak Karayolları Trafik Kanunun 41 maddesi uyarınca sürücü belgesi alacak olanların vücut yapısı ve ruh sağlığı bakımından yönetmelikte belirtilen şartlara sahip olması gerektiği ile Karayolu Trafik Yönetmeliği'nin suç tarihinde yürürlükte olan 79.maddesine göre; bu Yönetmelik kapsamında psikoteknik açıdan sağlıklı olma şartı aranan sürücüler için; psikoteknik açıdan sağlıklı olduklarını gösteren bir sağlık raporunu yetkili sağlık kuruluşlarından her beş yılda bir almaları şartı bulunduğu gözetildiğinde, sürücü belgesiz sanık hakkında, dosya içeriğinde mevcut bulunan Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 09/03/2015 tarihli raporu ile hafif derecede mental reterdasyonun bulunduğunun belirtilmesi karşısında, her ne kadar cezai ehliyetinin tam olduğu Adli Tıp Kurumu 5.İhtisas Dairesinin 28/09/2015 tarihli raporu ile belirtilmişse de, sürücü belgesi almaya uygun olup olmadığı yönünde tereddüte mahal vermeyecek şekilde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden veya tam teşekküllü devlet hastanelerinden alınacak, psikoteknik açıdan sağlıklı olduğunu gösteren sağlık raporu sonucuna göre sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de ; 1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 22/3.maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapılması sonucunda elde edilen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden 62/1 maddesi uyarınca (1/6 )oranında indirim yapılması sırasında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmetmek yerine, hesap hatasından dolayı 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası hükmolunarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Konya 20.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.