Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10507 E. 2025/4260 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/10507
Karar No
2025/4260
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/71 E., 2020/1738 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 500.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 25.581,94 TL maddi ve 43.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı lehine hükmedilen maddi tazminatın 25.304,83 TL olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davacının tazminat talebinin reddi gerektiğine, tazminat miktarlarının fazla takdir edildiğine, davanın süresinde olup olmadığının araştırılmadığına ve ret edilen kısım için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminat hesabının hatalı olduğuna ve hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/773 Esas – 2019/21 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 19.10.2016 - 10.04.2018 tarihleri arasında 538 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 31.01.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 25.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin, davacının tazminat talebinin reddi gerektiğine, manevi tazminat miktarının fazla takdir edildiğine, davanın süresinde olup olmadığının araştırılmadığına ve ret edilen kısım için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin, maddi tazminat hesabının hatalı olduğuna ve hükmedilen maddi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1. Geliri tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücretten az olan davacı lehine maddi tazminatın, net asgari ücret üzerinden hesaplanan "25.233,14" TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın üstünde kalacak şekilde "25.581,94" TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, 2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10507, K. 2025/4260, T. 22.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-10507-e-2025-4260-k-78a867d97a71