Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10505 E. 2025/4262 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2057 E., 2020/467 K. HÜKÜM : Davalı vekili bakımından; Maddi tazminat yönünden istinaf başvurusunun usulden reddine, manevi tazminat yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine Davacı vekili bakımından; istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 50.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3.859,60 TL maddi ve 11.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat bakımından davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminat bakımından ise davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/6628 Soruşturma – 2018/4381 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı örgüt suçundan 24.07.2016 - 29.11.2016 tarihleri arasında 128 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın 19.03.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat bakımından, istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle davalı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, manevi tazminat bakımından ise her iki tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesince maddi ve manevi tazminat talebinin bir bütün olarak değerlendirilerek maddi tazminat yönünden de inceleme yapılması gerekirken, İlk Derece Mahkemesince hükmedilen maddi tazminatın istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle maddi tazminat yönünden davalı vekilinin istinaf talebinin usulden reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.